een wandelroute van ruim 200 km van St Germans naar St Michael’s Mount

Padstow St Issey St Breock Downs Lanivet Helman Tor Luxulyan Fowey Looe St Germans St Ervan St. Mawgan Newquay Holywell Bay St Pirans's Cross St Agnes North Cliffs Lelant Ludgvan St. Michael's Mount Truro

Ontdek de weg

De Cornish Celtic Way volgt eeuwenoude paden door Cornwall, gevormd door vroege heiligen, landbouwers en handelaars, getijdeneilanden, kustpaden en stille valleien landinwaarts. Kerken en kapellen, heilige bronnen en vergeten veldwegen, ongerepte natuur en een ruige kustlijn: ze onthullen elk een stukje van het spirituele, culturele en natuurlijke erfgoed van Cornwall.

Deze route nodigt uit om te vertragen, aandachtig naar het landschap te kijken en bewust onderweg te zijn. Je volgt de sporen van Keltische heiligen en pelgrims die ideeën deelden en tradities doorgaven waarvan de echo ook vandaag nog voelbaar is.

Of je nu één etappe wandelt of de volledige route verkent, de Cornish Celtic Way stimuleert reflectie, nieuwsgierigheid en een gevoel van verbondenheid met mensen die lang vóór ons op weg waren. Bovenal is het een uitnodiging: om te wandelen, je te verwonderen en Cornwall op een nieuwe manier te ontdekken.

De vrijheid van oude wegen

Het Verenigd Koninkrijk bezit een van de rijkste netwerken van historische wandelwegen in Europa. Vele van deze paden volgen tracés die al eeuwen door pelgrims, handelaars, herders en reizigers werden bewandeld.
Wat Groot-Brittannië bijzonder maakt, is niet alleen de ouderdom van deze wegen, maar vooral het feit dat veel ervan juridisch beschermd zijn als public rights of way. Daardoor bleven duizenden kilometers historische routes toegankelijk voor wandelaars. In veel andere Europese landen verdwenen oude paden of raakten ze onderbroken door privatisering, schaalvergroting in de landbouw of infrastructuurwerken.

Waarom deze wegen bleven bestaan

Het systeem van recht van overpad of public rights of way is een belangrijke reden waarom zoveel historische paden vandaag nog bestaan én bewandelbaar zijn. Maar wat betekent dat precies? Een public right of way is een wettelijk beschermd recht voor het publiek om een bepaald pad te gebruiken, zelfs wanneer het over privégrond, weilanden of akkers loopt. De eigenaar blijft eigenaar van de grond, maar mag de doorgang niet afsluiten.

Vaak gaat dit recht terug op eeuwenoud gebruik. Wanneer dorpelingen, pelgrims, herders of handelaars een pad generaties lang gebruikten, kon het uitgroeien tot een erkende openbare doorgang. Zo ontstond vanuit het gewoonterecht (common law) een netwerk van wegen dat al bestond lang vóór de komst van moderne infrastructuur. Het verbond dorpen en gehuchten, kerken en marktplaatsen, havens en pelgrimsoorden.
Toen in de 18de en 19de eeuw veel gemeenschappelijke gronden werden omheind via de Enclosure Acts, verdwenen talrijke oude wegen. Dankzij lokale protesten en latere wetgeving bleef een groot deel van dit historische netwerk echter behouden. Daardoor bestaan vandaag nog steeds Public Bridleways voor wandelaars, ruiters en fietsers en Public Footpaths voor wandelaars. 

Als Cornish Celtic Way wandelaar maakte ik dankbaar gebruik van deze mooie stille paden. 

Stille rituelen bij het wandelen

Een public right of way, een openbaar wandelrecht, geeft vrijheid, maar vraagt ook om zorgzaamheid en verantwoordelijkheid. Wie deze oude paden bewandelt, wordt geacht de aangeduide route te volgen, het karakter van elk pad te respecteren en honden aan de lijn te houden, vooral in de buurt van vee. Hekken en overstapjes worden na het passeren opnieuw gesloten, akkers en landbouwgrond worden met respect behandeld en alles wat men bij zich heeft, wordt ook weer meegenomen.

Toch betekenen deze eenvoudige handelingen meer dan alleen praktische verantwoordelijkheid. Voor veel wandelaars, of ze nu pelgrim zijn of niet, worden deze eenvoudige handelingen onderweg een herkenbaar stil ritueel. Het openen en sluiten van een hek, het nemen van een (soms hoog!) overstapje of het betreden en verlaten van een veld markeert telkens een kleine overgang: een bewust moment tussen de ene plaats en de volgende. Stap voor stap maken deze kleine handelingen een langere tocht haalbaar: een pad dat te omvangrijk lijkt om in één keer te bevatten, wordt behapbaar door de opeenvolging van kleinere trajecten, elk met zijn eigen grenzen, ontmoetingen en ontdekkingen.