In de kleine gemeenschap van St Ervan ervoer ik de gelaagde rijkdom van dit ritueel: het aardse en het spirituele, het volksfeest en de liturgie, de vreugde van het land en de dankbaarheid van het geloof. Toen de laatste tonen van het oogstlied “Come, ye thankful people, come” wegstierven, besefte ik dat ik niet langer enkel een buitenstaander was; voor een moment maakte ik deel uit van een ceremonie die land, geloof en gemeenschap met elkaar verbindt.