Ik zette mijn rugzak neer en liet de tijd stilvallen. Voor me lag de zee in een eindeloos spel van golven, steeds opnieuw aankomend en terugwijkend, telkens nieuw en toch altijd hetzelfde. De warmte van de zon, het ruisen van de golven, het fluisteren van de wind… in dat moment valt alles wat zwaar en gehaast is weg.
Hoe bijzonder is het om dagenlang de lucht boven je te voelen, het gras, de stenen en het zand onder je voeten, en de zoute smaak van de zee. Met dankbaarheid en vreugde voel ik me gedragen door een groter geheel, zoals de zee mij draagt wanneer ik zwem.